Rouw
“The reality is that you will grieve forever.
You will not ‘get over’ the loss of a loved one;
you will learn to live with it.
You will heal and you will rebuild yourself
around the loss you have suffered.
You will be whole again but you will never be the same.
Nor should you be the same nor would you want to.”
—
Elisabeth Kübler-Ross & David Kessler, *On Grief and Grieving*
Als iemand overlijdt moeten we de tijd en de ruimte
krijgen om het
verlies te verwerken. Soms gaat dat niet vanzelf. Soms
voelen we ons
alleen op de wereld met ons verdriet. Soms is hulp van
buitenaf nodig,
door deskundigen of door contact met lotgenoten. Dat
kan op
verschillende manieren. Er bestaan lotgenotengroepen,
praatgroepen,
chatrooms, herdenkingsbijeenkomsten.
Als het gaat om kinderen, kunt u beginnen met:
- Stichting Nooit Voorbij
- Rouw bij kinderen op Uitvaart.nl
- In-de-wolken.nl van Dr. Riet Fiddelaers-Jaspers
- Stichting Achter de Regenboog:
Een quote uit deze site: ‘Ik zou willen dat we naar de hemel konden bellen.
Dan zou ik papa kunnen vragen waarom hij zichzelf dood heeft gemaakt.’
Meisje van 8 jaar.
- Bij de dood van een kind: Stichting lieve engeltjes.
- The Neverending Story/Het Oneindige Verhaal: boek van Michael Ende, ook verfilmd en op DVD verkrijgbaar.
Moeder overlijdt, kind vlucht in dromenland.
Schoolresultaten lopen terug, vader gebiedt zoon om beide benen op de
grond te houden cq zijn moeder te vergeten, en hard te
werken op school. Zoon ongelukkig,
bemachtigt magisch boek waarin fantasiewereld bedreigd wordt.
Op een gegeven moment wordt duidelijk dat het om zijn eigen
innerlijke wereld gaat die aan het verdorren is, en dat het boek
“interactief” is (het verhaal is nota bene in 1979 geschreven). De harmonie
keert pas terug als het kind de naam van zijn moeder hardop roept, en
het belang aanvaardt van de verbeelding. De verfilming van het
boek is ook mooi en geschikt voor kinderen die het boek (nog) niet
kunnen lezen.
In de hele wereld zetten mensen op de gedenkdag voor
overleden
kinderen (elke tweede zondag in december) om 19.00
uur een brandende
kaars voor hun raam. Zo worden de kaarsen in de ene
na de andere
tijdzone telkens een uur na elkaar aangestoken, zodat
een symbolische
band van licht de hele wereld omspant.